" El mundo de Gomoluta"

sábado, 17 de agosto de 2024

SIN CULPA

Mis manos sangran

cuando la veo tendida

sobre la escarcha.

Sangran y mienten;

mienten aliviadas

por haber dado muerte

a esa sombra mezquina

que a susurros me mataba.

Sangran por deber,

por desmesurada prudencia,

por miedo a ser descubiertas

sintiendo alivio 

en vez de pena.

 

miércoles, 14 de agosto de 2024

EL ALIMENTO DEL GIGANTE

Todos batallamos

con un gigante

en nuestro interior.

No alimentemos

su ego con venganza

ni palabras encendidas.

La compasión

puede aplacar su rabia,

mitigar su miedo

y calmar su corazón

transformándolo 

de fiero a manso.

Las batallas silenciosas

que libramos a ciegas

en islas abandonadas,

provocan tormentas

que solo el paso del tiempo

puede apaciguar.

COSTURAS PRIMITIVAS

Moja tu falda

en el pantano de los locos,

sumérgete poco a poco

en la espiral de su llamada.

Abre tu carne

como un animal primitivo;

desgarrate desde adentro

hacia afuera

dejando ver al mundo

tus costuras. 

lunes, 15 de julio de 2024

CIUDADES SIN LETRAS

Un trozo de papel

caído en desgracia,

se ha roto

y no sabe por qué.

Amarillo

y enfermo de desilusión

camina sin letras

por una ciudad 

condenada a vivir sin sueños.

Quizás una letra huérfana, 

deseosa de compañía

pueda ser su salvación.


LOBO DE MAR E OUTRAS PERSONAXES FANTÁSTICAS

Quero atopar a miña antagonista;

o meu corazón 

que ruxe coma un lobo de mar

sospeita da súa presenza.

Quero atopala

facendo trasnadas nas feiras;

vixia-la mentres visita

os cruceiros

nas noites de novembro.

Ela baila

fuxindo polos camiños,

xogando coas ramas

e a herba;

eu tamén quero bailar

coma ela

e adorar o seu rostro divino

de muller galega.

ENEMIGAS

Siempre supe 

que te encontrabas

fuera de los márgenes.

Desdibujada,

pero grande como un elefante.

Creciendo juntas,

creciendo desiguales;

¿cómo iba yo a saber

donde crecen

los corazones sanos

si el mío se crió 

entre espinas y alambres

que arañaban como gatos?

Y sin embargo

encontré el tuyo

y lo tomé para mí,

porque los corazones

de hojalata

se atraen entre ellos.

 

FIN

La luz que ilumina las mañanas es la misma para todos,  pero nunca será dos veces igual para nosotros.  Pre-implantes de un futuro sobreactu...